ترمیم کابینه بریتانیا در گرماگرم بحران اقتصادی
ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/۱٤  


تصمیم گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا، به ایجاد تغییراتی در دولت، از دو جهت قابل پیش بینی و اجتناب ناپذیر بود؛ از لحاظ سیاسی، آقای براون متوجه شده بود که محبوبیت دولت یکسال و نیمه او در میان مردم در سراشیب سقوط افتاده است، و از دیدگاه اقتصادی، بحران مالی جاری و رکود اقتصادی احتمالی، آخرین امید حزب کارگر به پیروزی در انتخابات بعدی را نقش بر آب می کرد. اما، نکته غیر قابل پیش بینی، ماهیت ترمیم کابینه بود.

یکماه پیش، هنگامی که در آستانه تشکیل کنفرانس سالانه حزب کارگر، ۱۳ نماینده حزب در مجلس عوام خواستار گنجاندن موضوع رهبری حزب در دستور کار کنفرانس شدند، برای گوردون براون تردیدی باقی نماند که جناحی در درون حزب، آماده به چالش کشیدن ادامه رهبری اوست؛ جناحی که رسانه ها، وفاداران به تونی بلر، نخست وزیر سابق، خواندند و - درست یا غلط - جا افتاد.

هیئت رئیسه حزب این تقاضای مخالفان را نپذیرفت و سخنرانی ماهرانه گوردون براون در کنفرانس، صدای مخالفانی را که برای کناره گیری نخست وزیر روزشماری می کردند، دست کم در طول کنفرانس حزب، موقتا خاموش کرد.

از این نظر، تصمیم آقای براون به دعوت از پیتر مندلسون، کمیسر امور بازرگانی در کمیسیون اتحادیه اروپا، برای پیوستن به دولت او در مقام وزیر بازرگانی و سرمایه گذاری، اقدامی زیرکانه و هوشمندانه بود. پیتر مندلسون، پیش از انتصاب به مقام کمیسردر بروکسل، دوبار در دولت تونی بلر وزیر یود و هربار، به علت تصمیماتی شخصی مجبور به استعفا شد.

استعفای اول، به دلیل گرفتن وامی دوستانه از یک عضو دیگر دولت و اعلام نکردن آن به دفتر کابینه و پارلمان، برای خرید مستغلات بود. و کناره گیری دوم، که شایعات در پیرامون آن خیلی حادتر از اصل ماجرا شد و تحقیقات بعدی، رأی به بیگناهی آقای مندلسون داد، ادعایی بود درباره تقاضای دوستانه او از اداره مهاجرت برای تمدید روادید یک تبعه خارجی.

پیتر مندلسون
پیتر مندلسون، دعوت نخست وزیر را مایه افتخار خود توصیف کرد

ولی، آنچه که تصمیم گوردون براون به دعوت از پیتر مندلسون به عضویت در دولت را مهمتر می کند، سابقه رنجش، و نهایتا خصومتی است که پیش از پیروزی چشمگیر حزب کارگر در انتخابات سال ۱۹۹۷ بین این دو معمار مکتب "حزب کارگر نوین" بوجود آمد. موضوع اختلاف، رقابت بین تونی بلر و گوردون براون برای مقام رهبری حزب بعد از درگذشت غیر منتظره جان اسمیت، رهبر اصلاح طلب حزب کارگر بود.

آقای مندلسون، که در آن زمان مسئول برنامه ریزی انتخاباتی و طراح ایجاد اصلاحات در حزب بود، از نامزدی آقای بلر حمایت کرد و بقول معروف، باقی داستان تاریخ است. ولی آنچه که باقی ماند، دشمنی بین این شخصیت کلیدی در ده سال حکومت تونی بلر بود. در واقع، اعزام آقای مندلسون به بروکسل را باید تبعیدی دوستانه برای همکاری وفادار، و اقدامی برای دور نگاهداشتن او از آقای براون، یک وزیر کلیدی دیگر تعبیر کرد.

و اکنون که تونی بلر صحنه را ترک کرده، چرخ زمانه این دو دشمن قدیمی را دوباره همکار کرده است. گوردون براون، در پاسخ به سئوال خبرنگار بی بی سی درباره علت دعوت از آقای مندلسون گفت، بدلیل تجربه فراوان او در امر بازرگانی و مذاکرات بین المللی. نخست وزیر اضافه کرد که شرایط جدید در دنیا، شیوه جدیدی برای حکومت طلب می کند. و پیتر مندلسون، بنوبه خود، دعوت نخست وزیر را مایه افتخار خود توصیف کرد و گفت، در شرایط دشوار و بحرانی فعلی، گوردون براون رهبری تواناست که به بهترین وجه از عهده مقابله با بحران اعتبار در بازار برآمده است.

آقای مندلسون، که نماینده مجلس عوام نیست و تنها راه ورود او به دولت، دریافت لقب لردی و عضویت در مجلس اعیان است، به خبرنگاران گفت که او برای مقابله با مشکلات اقتصادی در حال و آینده، در نهایت تلاش خواهد کرد.

تردیدی نیست که تجربه چهارساله آقای مندلسون، در مقام کمیسر بازرگانی ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا، برای دولتی درگیر در یکی از شدیدترین بحران های مالی و اقتصادی درچند دهه اخیر، کمک بزرگی خواهد بود. ولی، همزمان، حضور یکی از وفادارترین شخصیت های سیاسی حزب به تونی بلر در کابینه آقای براون، حربه مخالفان نخست وزیر در دولت و هیئت پارلمانی حزب کارگر برای تغییر در رهبری را کندتر خواهد کرد.

مهمترین تغییر دیگر در کابینه، برکناری دزموند براون از وزارت دفاع است که همزمان، وزارت امور اسکاتلند را نیز عهده دار بود. آقای براون، که در سال های آخر صدارت تونی بلر به این مقام منصوب شده بود، در یکسال اخیر به علت انتقاد شماری از فرماندهان ارشد ارتش از کمبود های تدارکاتی و تسلیحاتی نیروهای بریتانیا مستقر در عراق و افغانستان، زیر فشار بود، و بسیاری از تحلیلگرایان خروج کامل او از دولت را گویای توجه نخست وزیر به اینگونه انتقاد ها دانسته اند.

بازگشت خانم مارگرت بکت، آخرین وزیر امور خارجه در دولت تونی بلر به کابینه در مقام وزیر مسکن، و ایجاد وزارت خانه جدیدی بنام انرژی و تغییرات زیست محیطی و سپردن آن به ادوارد میلیبند، مسئول کابینه دولت در نخست وزیری و برادر دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه را می توان از تغییرات مهم دیگر دید.

گفته شده است که در روزهای آینده، شاید انتصاب های دیگری در دولت صورت گیرد.

 سایت: بی بی سی