آتش غزه یا خاکستر فلسطین؟
ساعت ۳:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٧  

کیهان: «15 هزار فلسطینی مسلح، اندازه نیروی نظامی است که اسرائیل در صورت حمله به غزه با آن مواجه خواهد شد. آنان احتمالاً از طریق چند هزار شبه نظامی دیگر پشتیبانی خواهند شد. حماس به مدت دو سال بشدت توان نظامی اش را با الگو قراردادن حزب الله توسعه داده است.»

این بخشی از گزارش دیروز روزنامه صهیونیستی  هاآرتص می باشد و بیانگر نگرانی شدید اسرائیلی ها از توان فزاینده فلسطینی ها در انجام عملیات های آفندی- تهاجمی- و پدافندی- واکنشی- می باشد. در عین حال طی روزهای اخیر فضای رسانه ای و تبلیغاتی صهیونیست ها و بخش عمده ای از کشورهای عربی و غربی به گونه ای است که از «ابتکار عمل» صهیونیست ها و تصمیم قاطع آنان به حذف جنبش حماس خبر می دهد.

ایهود اولمرت کفیل نخست وزیری رژیم صهیونیستی که داغ ننگ شکست فاحش از حزب الله لبنان و عدم توانایی در آزادسازی «گلعادشالیت» از دست فلسطینی ها را برپیشانی دارد، دو روز پیش در مصاحبه با شبکه تلویزیونی سعودی- که بیش از هر تلویزیون دیگر تصاویر آن در غزه دریافت می شود- گفت: حماس باید متوقف شود. اینگونه نیز خواهد شد من در مورد استفاده از قدرت اسرائیل برای حمله به حماس و جهاد اسلامی شک نخواهم کرد. چگونه؟ جزئیات آن را هم اکنون نخواهم گفت.

اولمرت در عین تهدید حماس به حملات هوایی و زمینی از ساکنان غزه خواست تا رهبران خود را سرنگون کنند تا از جنگ با اسرائیل جلوگیری شود. او برای آنکه نشان دهد خیلی جدی است از طریق تلویزیون سعودی اعلام کرد: من الان به آنها می گویم ممکن است الان دقیقه آخر باشد. دارم به آنها می گویم.»

«گابی اشکنازی» رئیس ستاد مشترک ارتش رژیم صهیونیستی ضمن آنکه از اعلام آمادگی ارتش برای حمله به غزه خبر داد اعلام کرد: «اسرائیل باید برای وارد کردن لطمه به زیرساخت های مقاومت و تغییر دادن اوضاع امنیتی با تمام قدرت عمل کند.»

درباب برنامه اسرائیل برای غزه و نیز روند تحولات امنیتی غزه گفتنی هایی وجود دارد:

1- اسرائیلی ها تظاهر شدیدی به عملیات نظامی علیه دولت حماس و ساکنان غزه دارند و در این تظاهر هماهنگ عمل کرده اند طی روزهای هفته گذشته- آغاز دوره پس از آتش بس- روزنامه های رژیم صهیونیستی و مقامات این کشور از لزوم حمله به منطقه غزه و قریب الوقوع بودن آن سخن گفته اند. اولمرت، اشکنازی، لیونی و باراک- که از آن ها به اعضای کابینه امنیتی اسرائیل یاد می شود- بطور هماهنگ از قریب الوقوع بودن حمله خبر داده اند. تحرک دیپلماتیک وزیر خارجه تل اویو - سفر به مصر و اروپا - نیز در چارچوب اقناع سازی جهانی و منطقه ای برای آغاز عملیات گسترده در غزه ارزیابی شده است در این میان مقامات مصر و عربستان در ادبیاتی همسان با رژیم صهیونیستی از لزوم جدا کردن سرنوشت دولت مردمی فلسطین از ساکنان غزه سخن گفته اند تا اینجا همه چیز از حمله و عملیات و برنامه رژیم صهیونیستی برای محو دو جنبش حماس و جهاد اسلامی و دولت اسماعیل هنیه حکایت می کنند.

2- خبرهای دیگر از وحشت ارتش، موساد و مقامات سیاسی اسرائیل از توانایی واکنش حماس خبر می دهند. یک مقام امنیتی اسرائیل که نامش توسط «فرانس 24» فاش نشد با اشاره به اقدام دیروز اسرائیل در بازگشایی 3 گذرگاه نوار غزه به این شبکه تلویزیونی گفت: «اگر حماس با کاهش حملات راکتی و خمپاره ای از باریکه غزه به این اقدام تل اویو واکنش مثبت ارائه دهد، اسرائیل از اجرای برنامه توسل به عملیات گسترده نظامی در غزه چشم پوشی می کند.»

وی اضافه کرد: «اگر حماس تا روز یکشنبه (فردا) یک گام به عقب بردارد و حملات راکتی را  متوقف کند، اسرائیل در حمله شتاب به خرج نخواهد داد.»

خبر دیگری که روزنامه هاارتص آن را با هدف خاص درز داد از اهمیت ویژه ای برخوردار  است این روزنامه اسرائیلی روز گذشته نوشت: «یووال دیسکین رئیس سرویس امنیتی «شین بت» این هفته به کابینه اسرائیل گزارش داد که حماس راکت هایی با برد 40 کیلومتر دارد. این موشک ها تا «اشدود» و حومه «بئرالسبع» - مرکز استان جنوبی رژیم صهیونیستی- برد دارند. این ها کاتیوشاهایی پیشرفته اند که بصورت قطعات از طریق تونل هایی به غزه قاچاق و در آنجا مونتاژ می شوند ولی هنوز به اسرائیل شلیک نشده اند.»

3- رسانه های تخصصی غرب در ارزیابی وضعیت امنیتی غزه، ضمن آنکه عملیات اسرائیل را حتمی دانسته اند، نسبت به نتیجه بخش بودن این اقدام ابراز تردید کرده اند. «مارک دو شالورون» خبرنگار یهودی شبکه فرانس 24 در ارزیابی سناریوی اولمرت برای غزه گفت: «اسرائیل در عملیات سنگین هوایی و زمینی و نیز تداوم محاصره غزه به شورش علیه حماس دل بسته است. این نشان می دهد که اولمرت و تیم او هیچ شناختی از فلسطینی ها ندارند» وی اضافه کرد: «سناریوی تصور شده توسط اولمرت یعنی شورش مردم علیه دولت حماس به احتمال زیاد تحقق نمی یابد.»

البته خبرهای دیگری حکایت از آن دارد که مصری ها به تزیپی لیونی یادآور شده اند که اقدامات اسرائیل علیه ساکنان غزه به تحکیم موقعیت حماس و همگرایی منطقه ای با آنان می انجامد. مصری ها به وی گفتند همین الان دولت مصر که هیچ علاقه ای به بقای حماس ندارند از سوی مردم مصر تحت فشار انفجارآمیزی قرار دارند.

4- موضوع دیگری که در این میان از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است طرح مسئله تخلیه منطقه اشغالی 1967- که جمعاً 22 درصد از مساحت 27 هزار کیلومتر مربعی فلسطین می شود- می باشد. سعودی ها، مصری ها، آمریکایی ها، رژیم صهیونیستی، اروپایی ها و رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین به نحو هماهنگی از تخلیه این منطقه خبر داده اند. این البته با قطعنامه 1825 شورای امنیت سازمان ملل- و تأکید بر لزوم اجرایی شدن بیانیه اناپولیس- نیز هماهنگ می باشد. دو روز پیش ایهود اولمرت برای اولین بار بطور رسمی اعلام کرد که با طرح صلح عربی- طرح عربستان- موافق است و آماده است تا به مرزهای سال 1967 عقب نشینی کند او در عین حال بطور ضمنی از آمادگی این رژیم در آزادسازی جولان و جبل الشیخ -دو منطقه اشغالی سوریه- خبر داد.

یک روز پس از آن - دیروز-  «ترکی الفیصل» رئیس مرکز تحقیقاتی دربار سعودی و سفیر سابق عربستان در آمریکا طی یادداشتی که در روزنامه واشنگتن پست به چاپ رسید از قریب الوقوع بودن به رسمیت شناخته شدن رژیم صهیونیستی از سوی همه کشورهای عربی و عادی سازی روابط سیاسی با این رژیم و همکاری دست جمعی برای محو هر نوع مقاومت فلسطینی و عربی علیه اسرائیل خبر داد. او به نمایندگی از دربار سعودی اعلام کرد «ما متقابلاً تنها از اسرائیل عقب نشینی به مرزهای 4 ژوئن 1967 و پذیرش قطعنامه 194 مجمع عمومی سازمان ملل در مورد آوارگان و پذیرش بیت المقدس شرقی بعنوان پایتخت کشور فلسطین را می خواهیم.» در همین ارتباط محمود عباس که روزهای پایانی ریاست بر تشکیلات خودگردان فلسطین را سپری می کند در سفر به عربستان حتی بطور ضمنی از تنازل تشکیلات فتح از مسئله آوارگان و قدس شرقی سخن گفت و به جای بیت المقدس روی شهر الخلیل- در کرانه باختری- تأکید کرد.

در یک جمع بندی باید گفت:

1- هیاهوی حمله به غزه- حتی اگر این حمله طی روزهای آینده عملی شود- اصالت ندارد آنچه اصالت دارد سرنوشت فلسطین است که آمریکایی ها و هم پیمانان بین المللی و منطقه ای آن طی دو سال گذشته تلاش کرده اند تا با تشکیل یک دولت ضعیف فلسطینی که هیچ مزاحمتی برای رژیم صهیونیستی نداشته باشد، ماجرای فلسطین را برای همیشه به نفع اسرائیل خاتمه دهند.

2- اسرائیلی ها در شرایطی که در یک جریان بین المللی و منطقه ای- به تصور خامشان- در حال حل و فصل نهایی مسئله فلسطین هستند به فلسطینی ها و بخصوص مبارزان حماس و جهاد چنگ و دندان نشان می دهند تا- به خیال خود- مهمترین ظرفیت مخالف طرح یاد شده را درگیر یک مسئله حاشیه ای نمایند. از این رو به نوعی طراحی کرده اند که حماس را وارد یک درگیری هدایت شده نمایند از این رو یک روز از قدرت فایقه خود و یک روز از قدرت مقاومت سخن می گویند.

3- برخلاف آنچه تصور شده است سرنوشت فلسطین را فلسطینی ها رقم می زنند. منظور ما از فلسطینی ها، 1.5 میلیون فلسطینی ساکن غزه- که حدود دو سوم آنان اهالی غزه نیستند- 1.5 میلیون فلسطینی ساکن مناطق 1948- که تل آویو آنان را عرب اسرائیلی می خواند- نزدیک دو میلیون فلسطینی ساکن 7 شهر کرانه باختری و بیت المقدس و نیز حدود 5 میلیون فلسطینی آواره- که عمدتا در 28 اردوگاه عربی کشورهای همسایه خود سکونت دارند- می باشد. حدود 10 میلیون فلسطینی به هیچ وجه با ماجرای آناپولیس و طرح صلح عربی توافق ندارند. تظاهرات پی درپی آنان، نتایج انتخابات سال 1384 آنان، نیز نظرسنجی اخیر صهیونیست ها همه از نارضایتی فلسطینی ها حکایت می کند بنابراین اگر این ظرفیت مدیریت شود می تواند بر طرح هایی که انهدام فلسطین را در روکشی فریبنده مد نظر دارد، غلبه کند.

4- آنچه که آمریکایی ها، اروپایی ها، رژیم صهیونیستی، بعضی دولت های عرب منطقه و تشکیلات خودگردان در مورد فلسطین دنبال می کنند فوق العاده خطرناک است و از این رو باید با حساسیت فراوان دنبال شود. این جبهه متحد که به رهبری واشنگتن حرکت می کند فلسطین را ام المسائل خاورمیانه می داند و با حل زیانبار آن درصدد تسلط کامل بر کل منطقه خاورمیانه می باشد از این رو مواجهه شدید با این طرح در عین این که یک اقدام اسلامی و الهی است یک اقدام ملی- با انگیزه دفاع از مصالح- تک تک کشورهای منطقه نیز می باشد.